reveladorA

25.10.06

As cortinas

Cortinas
Buscaría un lugar morno e cercano, un oco onde agocharse tranquilamente durante toda a tarde, e quizais durante parte da noite. O tempo que fose necesario ata que chegase O Momento. Resgardaríase na bañeira da casa, espida e envolta no bafo da auga quente, nunha saudosa intemperie, tras esas cortinas de cores semitransparentes que tanto lle gustaban de cativa.

Coas unllas levantou os tres peixiños de plástico que había moitos anos súa mai pegara no fondo para que non esvarase, e cun xeonllo tirou a xaboneira á auga para montar o seu pequeno acuario. Como xogan os nenos cando os bañan. Estaba case segura: co pelo envolto no seu champú favorito e infinitas burbullas alfombrándolle a pel, coas gotiñas que a billa lle deitaba suavemente na punta das dedas todo resultaría máis doado.

permalink | 5 comentarios